صفحه نخست / هنر / باسکویت: هنرمند تندروی گرافیتی که به افسانه ی دنیای هنر مبدل شد
باسکویت: هنرمند تندروی گرافیتی که به افسانه ی دنیای هنر مبدل شد

باسکویت: هنرمند تندروی گرافیتی که به افسانه ی دنیای هنر مبدل شد

باسکویت: هنرمند تندروی گرافیتی که به افسانه ی دنیای هنر مبدل شد

در ماه ژانویه در مترویی که از بروکلین به منهتن می رفت در کنار مردی نشستم که ماسک روی صورت داشت. در منهتن یک تظاهرات سیاسی در حال شکل گیری بود. زمانی که قطار در ایستگاه خیابان فولتن توقف کرد، مرد برگشت و پیامی را با ماژیک سیاه روی شیشه ی در مترو نوشت : “هر عملی نشان دهنده ی اعتراض است”. او در بین جمعیت روی سکوی ایستگاه گم شد و نوشته ی او همانجا ماند بدون اینکه نویسنده ی آن مشخص شود. معنای آن جمله را نفهمیدم.

آثار هنری معاصر اغلب چنان ارائه می شوند که انگار یک اعتراض سیاسی هستند. در دنیایی که آثار هنری محصولاتی لوکس هستند، در صحت این جمله تردید وجود دارد. بینامی نقاشی های دیواری این امکان را فراهم می آورد تا نشانه ای از حقائق اجتماعی باشد. ناشناسی پدید آورنده ی نقاشی های دیوار به عنوان ضعف آن هنرمند نیز به شمار می ایند: ترس از اینکه پای عقیده ی خود بایستد.

نمایشگاه بوم رئال باسکویت که در گالری هنر باربیکان شهر لندن برگذار می شود، شامل آثار هنری ژان میشل باسکویت به عنوان یک هنرمند خیابانی است. آثاری در این نمایشگاه وجود دارد که باسکویت را به مشهورترین نقاش آمریکایی تبدیل کرده اند. این اولین نمایشگاه از آثار باسکویت در انگلستان است.

در سال ۱۹۷۸ ، ژان میشل باسکویت کار خود را به همراه الدیاز، دوست و همکلاسی اش در شهر منهتن شروع کرد. باسکویت در سال ۱۹۶۰ در شهر بروکلین متولد شد، پدر او اهل جزایر هاییتی و مادرش دارای تبار پورتروکیویی بود. او از همان جوانی به هنر علاقه مند بود. او به موزه های هنر شهر سر میزد و خیالاتی را در مورد کارتن سازی در سر می پروراند. او به عنوان یک نوجوان در دسته های تئاتر مشغول به فعالیت شد و شخصیت سامو را ساخت، او فروشنده ای با دینی تقلبی بود. آثار هنری آنها شامل بیانیه های سیاسی و خداشناسی (“سامو… پایانی برای پلیس …”) و ادعاهایی بود که بنظر تقلیدی از ادعاهای افراطی هنر مدرن است.

من به دیاز ایمیل زدم تا از او بپرسم که چرا آنها کار خود را از پایین شهر منهتن شروع کردند. او در جواب گفت “ما نقاشی دیواری سامو را در تریبکا اغاز کردیم، زیرا دوست دختر من در این ناحیه زندگی می کرد و ما زمان زیادی را در آنجا صرف کردیم. این کار در اینده به نواحی پیرامون ، سوهو، محلقه ی چینی ها و جانب شرقی منتشر خواهد شد. ”

باسکویت تا سال ۱۹۷۹ ساخت آثاری را  بر روی پارچه شروع کرد، اولین اثر او با نام سامو و دومین اثر با نام خودش بود. نظر به این که او از هنر مدرن الگو برداری کرد، این تغییر رویه یک بازگشت تعجب آور است.

“باسکویت و من در زمینه ی هنر پیش زمینه داشتیم و از تاریخ هنر، سورئالیسم، مینیمالیسم، کارایی هنر و … باخبر بودیم. قسمت اعظمی از آثار هنری که می دیدیم فکر می کردیم این آثار مربوط به جامعه ی نخبگان و تحصیل کرده ها هستند. نقاشی دیواری سامو اغلب تقلید و نقدی از این موضوع تلقی می شود. ما هیچگاه نگفته ایم که نقاشی روی دیوار هنر است. در جاه طلبانه ترین حالت ممکن کار ما شاعرانه است. ما به گونه ای عمل می کردیم که باهوش بنظر برسیم، اما نمی خواستیم که یک اثر هنری را خلق کرده باشیم. شاید کار ما عنوان ضد هنر داشته باشد. ”

باسکویت بین سال ۱۹۷۹ تا مرگش که در سال ۱۹۸۸ به دلیل اوردوز مواد مخدر اتفاق اقتاد، آثار متمایز و عظیمی را تولید کرده که آثار هنری غربی را با نقاشی های دیواری، سینما و جاز در هم می آمیزد. الینور نارنی متصدی نمایشگاه به من می گوید که نقاشی ها دارای ترکیبات هنری غنی هستند و این موضوع به افتخار نمایشگاه باربیکان تبدیل شده است.

او گفت “کل نمایشگاه تحت حمایت تحقیقات گسترده ای در مورد آثار باسکویت است. سعی می کنیم که تا حد امکان بینندگان را از این تحقیقات مطلع سازیم.”

اگر ذهنیت باسکویت برای مخاطبین مبهم مانده باشد، برگزاری یک نمایشگاه به آنها کمک کرده تا برجستگی آثار وی احیا گردد. متاسفانه آثار کمی از باسکویت در کلکسیون های عمومی وجود داشته و این موضوع برگذاری چنین نمایشگاهی را مهم تر می کند.

 

اختصاصی سایت روز خوش / ترجمه تحریریه سایت روز خوش

*انتشار مطالب اختصاصی سایت روز خوش در رسانه های دیگر، فقط با قراردادن “هایپرلینک منبع” در بازنشر مجاز است.

در همین رابطه

سی و ششمین جشنواره فیلم فجر / متن کامل بیانیه وزیر فرهنگ و ارشاد

سی و ششمین جشنواره فیلم فجر / متن کامل بیانیه وزیر فرهنگ و ارشاد به …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *